|   | De mooiste reacties op de Wilhelmus-site: |   |
|   |   |   |
|   | Als kind van een half jaar ben ik met mijn moeder in 1949 naar het toenmalige Ned. Indie gevaren. Mijn vader was daar een paar maanden eerder naar toe gegaan als onderwijzer op de Nederlanse school. Toe ik daar ongeveer 2 jaar was, werd ik 's avonds laat een keer wakker van iets wat ik heel mooi vond: een muziekstuk op de radio: Het Wilhelmus. Dat werd uitgezonden als afsluiting van de uitzendingen van Radio Nederland Wereldomroep. Mij moeder vertelde me jaren later, dat ik haar toen had verteld hoe mooi ik dat toen vond, terwijl ik dus ten tijde van het gebeurde niets wist van ons Volkslied. Ook nu nog bezorgt het me kippevel het te horen. Paul J.H.M. Meijer |
  |
|   |   | |
|   | Als Nederlanders in den verre trachten we zo goed en kwaad als het mogelijk is de Nederlandse tradities in ere te houden en uiteraard is de viering van koninginnedag een van de hoogtepunten. De Nederlandse gemeenschap in Pointe Noire bestaat uit minder dan 10 mensen en in heel Congo kom je waarschijnlijk niet veel verder dan 15 dus hebben we ook maar Vlaams en Zuid-Afrikaans sprekenden uitgenodigd. Dit jaar zal de viering op 30 april plaatsvinden bij mij thuis. Gisteravond tijdens het wekelijkse borreluurtje aan het strand kwamen we er echter achter dat niemand het eerste en zesde couplet uit zijn hoofd kent, beschamend maar waar. Dus vanmiddag na wat zoeken op het internet en ik vond het complete volkslied op de Wilhelmus website dus nu zijn we uit de brand geholpen en klaar voor koninginnedag in Congo. En het zal ook mooi van pas komen bij de EK. Nogmaals bedankt. Kees van de Vrede Pointe Noire, Republique du Congo |
  |
|   |   | |
|   | Al jaren ben ik op zoek geweest naar de volledige tekst, en ik ben blij dat ik het eindelijk gevonden heb. Ik woon nu al weer 10 jaar in Amerika. Ik was 19 toen ik vertrok, alleen en doodsbang, maar ik zou het wel redden. Nu, tien jaar later ben ik getrouwd en hebben we vier lieve jongens die geen woord Nederlands spreken. Ik mis het zo. Ik kan eigenlijk niet meer terug, maar ik probeer de jongens toch wel te vertellen over Nederland en onze tradities. Ik ben van plan om de tekst op te hangen. Bedankt! Anna Rundall-van Tricht California, USA |
  |
|   |   | |
|   | Als je ver weg zit krijg je toch een geconcentreerder nationalistisch gevoel. Je bekijkt Nederland dan toch door een wat andere bril. Ik denk dat je het meer waardeert. We zijn toch een zeer welvarend land, met een grote tolerantie, algemene ontwikkeling etc. Een land met een duidelijke eigen identiteit,en cultuur. De geschiedenis is natuurlijk uiterst belangrijk. De rol die de Oranjes gespeeld hebben in de onhafhankelijkheid van Nederland was een belangrijke..... Iets wat iedere nederlander toch wel bij zich draagt ; een historisch/nolstalgisch besef Er is natuurlijk altijd kritiek op de oranjes... Dat is ook typisch Nederlands...Maar als het puntje bij paaltje komt, houden nederlanders veel van hun vrije, welvarende land!! Amsterdam...vrijheid...tolerantie...zeewind....een oranje leeuw met de manen in de wind. "Oranje Boven" Groeten, Jan Willem Boogman |
  |
|   |   | |
|   |   | |
|   |   | |
|   |   | |
|   |   | |
|   | Aangezien wij een krat bier hebben verwed over het volgende, verzoeken wij u een antwoord te geven op de volgende vragen:
|
  |
|   |   | |
|   | Ik heet Petrus Wilhelmus van der Graaf, zeg maar Peter, en heb een tijdje geleden het volgende gedicht geschreven. Emotie Het gevoel als ik je kus omschrijf ik nog het best aldus: 'als die trilling in je borstkas tijdens het Wilhellemus...' Peter van der Graaf |
  |
|   |   | |
|   |   |